Als ik binnen kom zit onze stamtafel helemaal vol en is er ook staande "receptie": de organisatoren Rick en Jan natuurlijk, John en Ans, Ad en Sjan, Peter A., Erwin, Nico, Joop, Liesbet, Piet en Jeffrey. Ik krijg maar amper de tijd om mijn net bestelde en betaalde koffie naar binnen te gieten. Twee groepen: Jan en Piet zijn beiden voorrijders, wie gaat er met wie mee en zo ja, groep Jan vertrekt als eerste.

De aanrijroute naar onze ontbijtplaats voert ons door het achterland van Dorst, Molenschot, Gilze, Alphen, Baarle Nassau/Hertog: mooie schone wegen, lekker bochten, tijd om echt wakker te worden. Bij Baarle N/H overschrijden we de grens en weg zijn de schone wegen, in elke bocht weer een verrassingspakket aan vuiligheid. Zelfs nog 2 behoorlijke stukken off-road gereden: Jan op zijn BMW Adventure is in geen velden of wegen meer te bekennen, staand op de pedalen, gas erop, grind wegspattend onder zijn semi-off-road banden. En daarachter komen wij met onze asfaltschuivers: diepe kuilen ontwijkend, vering helemaal inverend als je door het ene kuiltje te ontwijken een vette die erachter ligt niet meer kan omzeilen en er volop in hotst en knots………

Ook dit "avontuur" (nu weten we waarom Jan een nieuwe motor heeft gekocht) overleven we, zo ook de haas die eerst Jan weet te ontwijken door vlak voor zijn wielen het hoge gras in te duiken om met dezelfde vaart er weer uit te komen en zichzelf met een sprong uit mijn baan probeert te bewegen: blauwe, beurse knie voor Hanny en een enigermate gedesoriënteerde haas die het hazenpad kiest. Het musje dat de andere groep dacht tegen te houden heeft helaas wel het loodje gelegd. Ze zijn het niet gewend denk ik dat er zo vroeg al motorvolk over de wegen rijdt.

We passeren een mooi vlak watertje genaamd Bootjesven en tippen net de dorpsgrens van Wortel aan, de gevangenis ontwijken wij wijselijk die daar in de bossen ligt. Merksplas heeft niet eens in de gaten dan 14 motoren het dorp inzoeven en even zo snel weer verlaten op weg naar St. Jozef . Na 2 kilometer rijden we evenwijdig aan het Kanaal Dessel-over-Turnhout-naar-Schoten totdat we stoppen bij het Café Aan (jullie raden het al) de Waterkant. Hier wachten wij op de andere ontbijters: Rick is de contactpersoon met de eigenaar van het café, dus we trekken onze jassen uit, staan lekker in het zonnetje een paar nieuwe motoren te bewonderen en ondertussen nog wat reisverhalen op te halen van de laatste weekenden.

Na een kwartiertje arriveert groep 2, nog meer beppen, waar zijn de wc's, gaan we hier ontbijten, kunnen we al naar binnen???? Er wordt nog een tafeltje aangeschoven, de koffie wordt opgenomen en nadat iedereen z'n plekje heeft gevonden serveert de kroegbaas het ontbijt uit. Iedereen krijgt een dienblad met daarop een bord met een plakje ham, een kuipje jam, een hamlapje, een zacht Belgisch kaasje en een broodje. Daarnaast zet hij nog een mand met wit brood op tafel: eet u smakelijk. Na een tweede ronde koffie rijden we tegen half 11 weg, weer in twee groepen.

We krijgen een toeristische route door Oostmalle aangeboden: veel grote woningen, de bekende winkelstraten in het centrum. Daarna is het de weilanden opzoeken, veel bochtenwerk met verloren grind op het wegdek. Dan komen we op een beetje bekend terrein: we rijden nog een klein stukje 2e Paasdag route, passeren Brecht, laten Loenhout links liggen om bij ruïne Maxburg de Nederlandse grens over te piepen. In Wernhout houden we een laatste koffiestop bij het café dat midden tussen twee wegen ligt, een vroegere grensovergang-stopplaats (scrabble). Ondertussen trekt de wind wat aan en neemt de bewolking stiekem toe: van die witte wollige wolken aan de bovenkant en grijs aan de onderkant…… We rijden in één groep verder, iedereen kan onderweg afzwaaien waar hij wilt.

Na twee keer gekeerd te hebben bij het kruispunt net buiten Galder richting Ulvenhout, welke kant zou Jan nou op hebben willen gaan????, besluiten we daar toch richting Ulvenhout en de snelweg te gaan. Er hangt al een tijdje een dreigende donkerblauwgrijze wolk in de lucht: dan weer links, dan weer rechts van ons. Bij afslag Breda Noord is het duidelijk waar hij uiteindelijk echt hangt, namelijk boven Oosterhout. Ter hoogte van Kalix Berna ben je na getroffen te zijn door zo'n 10 druppels al doorweekt. Het water gutst mijn waterdichte laarzen (aan de buitenkant dan hè) in en bij afslag Oosterhout Zuid stroomt het water als een beek over de weg. John en Ans hebben mijn voorbeeld gevolgd en zijn bij Breda meteen doorgereden en we staan naast elkaar te wachten op groen, terwijl langzamerhand wel duidelijk wordt dat we ons thuis in droge kleren mogen gaan hijsen

In elk geval hebben we het tijdens de rit (170 km) mooi droog gehouden! Jan en Rick bedankt en misschien iets voor volgend jaar?????

Tot toers

Hanny